« سروشِ پست‌مدرن و فلسفه‌ی دین با طعم غزالی | صفحه‌ی اصلی | تو آبی و من آتش، من وصل نمی‌خواهم »

مطالب مرتبط

* کرکگور در مشهد

* درباره‌ی تاریخ لعنتی‌ای که مدام تکرار می‌شود

* کلف زدن میوه‌ی ممنوعه‌ی کتاب

* فلسفه‌ی دین و منطق کاربردی

* بُود آیا که «کفر» باشد «دهان‌دوزی»؟

* کارگا‌ه‌های فرهنگ و اندیشه

* دین‌شناسی واقع‌گرایانه‌ی مادر شهرنوش

* دلایل نا خلفی نصر پسر

* دموکراسی‌‌اندیشی پسر نا خلف نصر

* نسبت دین و مدرنیسم از دیدگاه چهار روشنفکر ایرانی

* امر کمتر محقق ما و امر بیشتر محقق آن‌ها

* لبنان و تجربه‌ی حجاب

* آفات حکومت دینی

* «امر ممکن» ما و «امر محقق» آن‌ها

* سیده‌ی آلمانی و عریضه‌ی بی‌فایده

* بیا نیوشاگر روایت کتاب باش!

* فاذا قرء الکتاب قم فاستمع و انصت

* اخراجی‌هایِ برهم‌زننده‌یِ جلساتِ سروش

* درباره‌ی نهضت تولید توهم علم

* درباره‌ی تهی شدن الفاظ از معانی(در آستانه‌ی بیست و هشتمین سالگرد آن)

نظرها

سلام سید جان. پست جمعی ما در مورد امیدواریه .خوشحال میشم به جمعمون سر بزنی.

Posted by: محمود | June 5, 2007 5:33 PM

بسم الله الرحمان الرحیم. سلامی از یک سید به یک سید!
ببین آیا از «انگلیسی ی فلسفی ی محاوره ای» که در مقاله ی schmidentity در وبلاگم ذکر کرده ام، خبری داری یا نه. اگر سروش دباغ را ملاقات کردی، با او هم در میان بگذار.
قربانت.

Posted by: سیدعباس سیدمحمدی، تهران | June 5, 2007 8:14 PM

سلام،خوبید؟ریحانه خوبه؟ جای دیگه ای که نمی بینیمتون، گفتم اینجا یه احوالی بپرسم!

Posted by: زینب صابرپور | June 6, 2007 2:37 AM

مدتهاست خواننده ی مطالبت هستم و از مناظرات جالبت با مخلوق استفاده می کنم. دلم می خواست کمی از جو فلسفه ستیز و عقل گریز مشهد می نوشتی. شهری که تفکیکی هایش هنوز زنده اند و نماینده ی عقلانیت نسل قبلش شریعتی است و شهری که تبعیدگاه خودخواسته ی استاد مغفور آشتیانی است. به هر حال مشهد و است و حال و هوای خودش.
راستی به سید سراج هم سلام مرا برسان

Posted by: شایق | June 9, 2007 12:28 AM

نظر بدهيد

نام:

آدرس ای‌ميل

آدرس وبلاگ يا سايت

اطلاعات به خاطر سپرده شود؟

نظر: (می‌توانيد از تگ‌های اچ‌تی‌ام‌ال نيز استفاده کنيد.)